ชื่อหนังสือ

(ชื่อเรื่องหลักเป็นตัวพิมพ์ใหญ่ทั้งหมด)

ตรวจสอบให้แน่ใจชื่อเรื่องของคุณเป็นที่น่าจดจำและดึงดูดความสนใจของผู้อ่าน ชื่อเรื่องควรอธิบายว่าหนังสือเล่มนี้เกี่ยวกับอะไรและจะต้องอ่านออกเสียงได้ง่าย หลีกเลี่ยงชื่อเรื่องที่ซับซ้อน ออกเสียงยาก หรือเมื่อพูดออกมาแล้วฟังดูน่าอาย

หากคุณมีชื่อเรื่องอยู่ในใจแล้วก็จะดีมาก แต่ถ้าไม่มี คุณต้องดูจุดมุ่งหมายของหนังสือคุณ ตัวอย่างเช่น ถ้าต้องการสร้างแบรนด์ ก็ให้พูดถึงแบรนด์ของคุณในชื่อเรื่อง ถ้าคุณต้องการให้เป็นที่ยอมรับในฐานะผู้เชี่ยวชาญ ก็ให้แน่ใจว่าชื่อเรื่องของคุณฟังดูน่าเชื่อถือ ถ้าคุณเพียงแค่ต้องการสร้างกระแสและขายหนังสือ ก็ตั้งชื่อเรื่องให้ดูปลุกปั่น ตื่นเต้น หรืออื้อฉาว

คุณภาพของชื่อเรื่องจะเป็นตัวกำหนดคุณภาพของเนื้อหา ดังนั้นให้ถามคำถามกับตัวเอง เช่น: ฉันต้องการเพิ่มคุณค่าอะไรให้กับชีวิตของผู้อ่าน ผู้อ่านต้องการเรียนรู้เรื่องอะไร จุดมุ่งหมายของกลุ่มเป้าหมายคืออะไร และหนังสือเล่มนี้จะช่วยให้เขาประสบความสำเร็จได้อย่างไร โดยหลักๆ แล้ว ให้พยายามเข้าถึงจิตใจของผู้อ่าน

เมื่อสร้างรายการชื่อเรื่องที่อาจนำมาตั้ง ให้ลองหาด้วยคำหลักที่เกี่ยวข้องซึ่งเป็นที่นิยมในการค้นหาบน Google และ Amazon คิดถึงประเภท/กลุ่มเป้าหมาย แล้วตั้งชื่อเรื่องที่ให้คำมั่นสัญญาหรือเสนอวิธีแก้ไขปัญหา ตัวอย่างเช่น “การเลี้ยงเด็กดื้อแต่ดีในโลกที่อยู่ยาก” หรือ “หกเคล็ดลับวิธีปิดดีลล้านดอลลาร์” หลีกเลี่ยงการตั้งชื่อเรื่องที่นิยมกันอยู่แล้วเพราะจะทำให้หนังสือของคุณไม่โดดเด่น เราจะใช้ตัวอย่างแรก (การเลี้ยงเด็กดื้อแต่ดีในโลกที่อยู่ยาก) เพื่ออธิบายวิธีหาไอเดียสำหรับหนังสือ

ชื่อเรื่องรองของหนังสือ

(ใช้อักษรตัวพิมพ์ใหญ่ตัวแรกของแต่ละคำในชื่อเรื่องรอง)

ชื่อเรื่องรองที่ดีต้องให้ข้อมูลเชิงลึกเกี่ยวกับหัวข้อเพื่อให้ผู้อ่านเข้าใจได้ว่าเนื้อหาในหนังสือเป็นอย่างไร ตัวอย่างเช่น ชื่อเรื่องหลักอย่าง "การเลี้ยงเด็กดื้อแต่ดีในโลกที่อยู่ยาก" อาจได้รับผลดีจากชื่อเรื่องรองเช่น "วิธีเสริมความเข้มแข็งให้กรอบความคิดของลูกและเตรียมความพร้อมในการใช้ชีวิต"

โดย

(แทรกชื่อผู้เขียน)

© ลิขสิทธิ์ (แทรกปีที่ตีพิมพ์) โดย (แทรกชื่อผู้เขียนหรือชื่อผู้จัดพิมพ์) สงวนลิขสิทธิ์ทั้งหมด

การทำซ้ำ ทำสำเนา หรือส่งผ่านส่วนหนึ่งส่วนใดของเอกสารนี้ในรูปแบบอิเล็กทรอนิกส์หรือรูปแบบพิมพ์ ย่อมถือว่าผิดกฎหมาย ห้ามมิให้มีการบันทึกสิ่งพิมพ์นี้โดยสิ้นเชิง

หนังสือเล่มนี้ขออุทิศให้กับ:

แทรกเนื้อหาที่นี่...

ส่วนนี้เป็นส่วนเพิ่มเติมและมักมีลักษณะเป็นเรื่องส่วนตัว ให้พูดถึงและขอบคุณคนหนึ่งคนหรือกลุ่มคนที่ใกล้ชิดคุณหรือให้การสนับสนุนในชีวิตของคุณ โดยอาจเป็นสมาชิกในครอบครัว เพื่อนสนิท บุคคลที่สร้างแรงบันดาลใจ ฯลฯ

สารบัญ

สารบัญ	iv

บทนำ	1

ส่วนที่ 1: แทรกชื่อเรื่องของส่วนนี้ (สไตล์: หัวเรื่อง 1)	2

บทที่หนึ่ง: แทรกชื่อบทที่นี่ (สไตล์: หัวเรื่อง 2)	3

บทที่สอง: แทรกชื่อบทที่นี่	5

ส่วนที่ 2: แทรกชื่อเรื่องของส่วนนี้	7

บทที่สาม: แทรกชื่อบท	8

บทที่สี่: แทรกชื่อบท	10

บทที่ห้า: แทรกชื่อบท	11

ปัจฉิมบท/บทสรุป	12

บรรณานุกรม	13

กิตติกรรมประกาศ	14

เกี่ยวกับผู้แต่ง	15

บทนำ

แทรกเนื้อหาที่นี่...

ในการเขียนบทนำที่ดี ให้ทำตามขั้นตอนต่อไปนี้:

ขอแสดงความยินดีกับผู้อ่านที่ซื้อหนังสือเล่มนี้ (ส่วนนี้เป็นตัวเลือกเพิ่มเติมและเฉพาะเวอร์ชัน E-Book เท่านั้น!)

แนะนำหัวข้อในหนังสือของคุณ

อธิบายถึงปัญหาที่หนังสือจะแก้ไข คุณรู้อยู่แล้วว่าใครเป็นกลุ่มเป้าหมาย ดังนั้นให้กล่าวถึงปัญหาที่ผู้อ่านมี

ระบุตัวอย่างโซลูชันที่หนังสือนำเสนอ (ตัวอย่างเช่น "หนังสือเล่มนี้จะสอนวิธีการเลี้ยงลูกที่มีจิตใจเข้มแข็งและ…")

เน้นคุณสมบัติของคุณในฐานะของผู้เชี่ยวชาญในเรื่องดังกล่าว ถ้าเป็นไปได้ให้ใช้เรื่องราวส่วนตัว/อาชีพ เพื่อแสดงว่าคุณได้รับความรู้ความชำนาญนี้มาอย่างไร (ตัวอย่างเช่น คุณเรียนรู้มาจากการศึกษาจิตวิทยาเด็กมานานนับสิบๆ ปีหรือไม่ คุณเรียนรู้จากการเป็นส่วนหนึ่งของครอบครัวใหญ่ที่มีลูก 12 คน แล้วลงเอยด้วยการมีลูกเอง 10 คน หรือไม่)

เน้นประโยชน์ของหนังสือ (ตัวอย่างเช่น "ข้อมูลนี้จะช่วยให้ลูกของคุณโตเป็นผู้ใหญ่ที่มีความมั่นใจและสามารถ ...")

แสดงหลักฐานถึงประโยชน์ของหนังสือ กล่าวถึงว่าข้อมูลนี้ช่วยคุณหรือคนอื่นอย่างไร

เตือนผู้อ่านว่าอย่ารอนานเกินไปหลังจากซื้อหนังสือ ย้ำอย่างนุ่มนวลว่าไม่ควรปล่อยให้ปัญหายืดเยื้อต่อไป (เช่น ถ้าผู้อ่านมีลูกยังเล็ก ยิ่งใช้ข้อมูลนี้ได้เร็วเท่าไรก็ยิ่งดี)

กระตุ้นให้ดำเนินการเพื่อให้ผู้อ่านเริ่มอ่านหนังสือ!!

ส่วนที่ 1: แทรกชื่อเรื่องของส่วนนี้ (สไตล์: หัวเรื่อง 1)

(ใช้อักษรตัวพิมพ์ใหญ่ตัวแรกของแต่ละคำในชื่อเรื่องส่วนนี้)

เริ่มส่วนใหม่ที่นี่...

สำหรับหนังสือขนาดยาวที่ครอบคลุมข้อมูลรายละเอียดจำนวนมาก ให้จัดโครงสร้างหนังสือของคุณเป็นส่วนๆ การแบ่งหนังสือของคุณออกเป็นส่วนๆ จะเหมาะสำหรับการเขียนเรื่องเชิงประวัติศาสตร์หรือเชิงแนวคิด หนังสือของคุณสามารถมีได้หลายส่วนเท่าที่จำเป็น โดยแต่ละส่วนจะมีธีมที่แตกต่างกัน แต่ทุกส่วนต้องเกี่ยวข้องกับชื่อหนังสือโดยรวม

จัดเรียงส่วนต่างๆ ของคุณให้เป็นเหตุเป็นผล เพื่อนำเสนอข้อมูลในลักษณะทีละขั้นตอน

โดยทั่วไปแล้ว ส่วนที่ 1 ของหนังสือจะเป็นบทนำที่คุณครอบคลุมเนื้อหาหลักๆ ของหัวข้อ ตัวเลือกชื่อเรื่องส่วนที่ 1 ที่ยึดโยงกับตัวอย่างที่ใช้ในส่วนชื่อหนังสือจะรวมถึง "ชีวิตของการเป็นพ่อคนแม่คน" หรือ "เรียนรู้ที่จะเป็นพ่อแม่"

เมื่อคุณตัดสินใจเกี่ยวกับหัวข้อและเนื้อหาแต่ละส่วนในหนังสือได้แล้ว ให้สร้างรายการของชื่อบทที่เกี่ยวข้อง ใช้เวลาวางแผนหนังสือทั้งเล่ม ค้นคว้าหัวข้อเพื่อให้ทราบถึงเนื้อหาที่ต้องครอบคลุม ส่วนที่ควรตัดออก และวิธีจัดเรียงเนื้อหาเพื่อให้ดำเนินไปอย่างราบรื่น

คุณสามารถมีจำนวนบทได้มากเท่าที่ต้องการในส่วนๆ หนึ่ง ถ้าบางส่วนมีจำนวนบทมากกว่าส่วนอื่นๆ ก็ไม่ใช่ปัญหาอะไร ความยาวของบทย่อมแตกต่างกันมากเนื่องจากการรักษาระดับความยาวให้เท่ากันในแต่ละบทที่เนื้อหาแตกต่างกันนั้นทำได้ยาก

บทที่หนึ่ง: แทรกชื่อบทที่นี่
(สไตล์: หัวเรื่อง 2)

(ใช้อักษรตัวพิมพ์ใหญ่ตัวแรกของแต่ละคำในชื่อบทนี้)

เริ่มบทใหม่ตรงนี้...

บทแรกจะแนะนำหัวข้อให้กับผู้อ่าน ตัวอย่างเช่น ชื่อเรื่องของบทแรกของหนังสือตัวอย่างคือ "เข้าใจลูกของคุณ” เริ่มต้นโดยให้ภาพรวมคร่าวๆ ของเนื้อหาในบทแล้วเปลี่ยนเป็นประเด็นสนับสนุนของคุณอย่างราบรื่น พยายามเขียนด้วยภาษาที่เข้าใจได้ง่ายเพื่อสร้างสายสัมพันธ์กับผู้อ่านและทำให้พวกเขาสนใจ

วิธีหนึ่งในการสร้างสายสัมพันธ์กับผู้อ่านคือการเริ่มต้นบทของคุณโดยอ้างคำพูดของบุคคลที่มีชื่อเสียง ตรวจสอบให้แน่ใจว่าคำพูดนั้นเกี่ยวข้องกับหัวข้อของบทเพื่อให้คุณนำมาใช้ได้ในภายหลังเพื่ออธิบายประเด็นสำคัญในบท ถ้าเริ่มต้นบทแรกด้วยการอ้างคำพูด คุณก็ควรจะเริ่มต้นทุกบทต่อๆ มาด้วยการอ้างคำพูดเช่นกันเพื่อให้คงเส้นคงวา

อีกวิธีหนึ่ง คุณสามารถเริ่มต้นบทด้วย "รู้หรือไม่…" ตามด้วยผลสถิติบางส่วนที่คนส่วนใหญ่อาจไม่ทราบ คุณสามารถใช้เทคนิคนี้ในส่วนต่างๆ ของหนังสือได้ ไม่เฉพาะแค่ในบทนำ การตั้งคำถามกับผู้อ่าน (บางครั้งก็เป็นคำถามที่ไม่ต้องการคำตอบ) เป็นวิธีที่ดีในการทำให้ผู้อ่านสนใจและมักเกิดความสนุกสนาน

อีกกลยุทธ์การเปิดเรื่องคือขอให้ผู้อ่านจินตนาการถึงสถานการณ์หนึ่งๆ ตัวอย่างเช่น "ลองจินตนาการถึงโลกที่เด็กทุกคนได้รับการอบรมเพื่อ…" เป้าหมายตรงนี้คือเพื่อดึงดูดและจับใจผู้อ่านตั้งแต่เริ่ม

กุญแจสำคัญในการเริ่มแต่ละบทคือ ทำอย่างสม่ำเสมอตั้งแต่บทแรกจนบทสุดท้าย

แทรกส่วนหัวย่อย 1 (สไตล์: ส่วนหัว 3)

(ใช้อักษรตัวพิมพ์ใหญ่ตัวแรกของแต่ละคำในส่วนหัวย่อย)

แทรกเนื้อหาที่นี่...

แบ่งบทของคุณเป็นส่วนๆ ที่มีส่วนหัวย่อยที่เกี่ยวข้อง ส่วนหัวย่อยจะชี้แนะผู้อ่านตลอดทั้งบทและช่วยเผยให้เห็นว่าคุณเข้าใจหัวข้ออย่างไร ส่วนหัวย่อยต้องมีมากกว่าหนึ่งส่วนต่อหนึ่งบทและให้แน่ใจว่าส่วนหัวย่อยนั้นเกี่ยวข้องกับหัวข้อบทของคุณเสมอ

เมื่อค้นคว้าเนื้อหาในบทใดก็ตาม จุดสำคัญที่คุณเจอสามารถทำหน้าที่เป็นส่วนหัวย่อยได้ ตัวอย่างเช่น ส่วนหัวย่อย 1 อาจเป็น "คุณรู้จักลูกดีแค่ไหน" คุณสามารถใช้เรื่องราวจากชีวิตจริงและพูดคุยถึงความสำคัญของการรู้จักลูกของตัวเอง

แทรกส่วนหัวย่อย 2

แทรกเนื้อหาที่นี่...

ตัวอย่างสำหรับส่วนหัวย่อย 2 คือ "การระบุจุดแข็งและจุดอ่อนของลูกคุณ" บทนี้จะพูดถึงกลยุทธ์และขั้นตอนที่ใช้ศึกษาบุคลิกภาพของเด็ก

บทสรุป/ประเด็นสำคัญ

แทรกเนื้อหาที่นี่...

เตือนผู้อ่านถึงประเด็นสำคัญของบทในย่อหน้าสั้นๆ หรือใช้รูปแบบสัญลักษณ์แสดงหัวข้อย่อยตามที่แสดงด้านล่าง:

หากคุณต้องการช่วยให้ลูกก้าวหน้าในชีวิต จงเรียนรู้จุดแข็งและจุดอ่อนของลูก

ประเด็นที่ 2 จากข้อความของคุณ...

ประเด็นที่ 3 จากข้อความของคุณ...

ฯลฯ

ในบทถัดไปคุณจะได้เรียนรู้...

หากต้องการเปลี่ยนจากบทหนึ่งไปอีกบทหนึ่งอย่างเป็นเหตุเป็นผล โปรดบอกให้ผู้อ่านทราบถึงสิ่งที่จะมาถึงต่อไป เมื่อจบบท ให้เชื่อมโยงข้อมูลของบทต่อไปเข้ากับสิ่งที่เรียนรู้ไปแล้ว

บทที่สอง: แทรกชื่อบทที่นี่

เริ่มบทใหม่ตรงนี้...

ในบทที่สอง ลงลึกในหัวข้อในหนังสือกันสักเล็กน้อย ตัวอย่างเช่น ชื่อบทที่สองของหนังสือตัวอย่างคือ "การเป็นพ่อคนแม่คนในโลกปัจจุบัน" เริ่มต้นโดยให้ภาพรวมคร่าวๆ ของเนื้อหาในบทแล้วเปลี่ยนเป็นประเด็นสนับสนุนของคุณอย่างราบรื่น พยายามเขียนด้วยภาษาที่เข้าใจได้ง่ายเพื่อสร้างสายสัมพันธ์กับผู้อ่านและทำให้พวกเขาสนใจ

แทรกส่วนหัวย่อย 1

แทรกเนื้อหาที่นี่...

แบ่งบทของคุณเป็นส่วนๆ ที่มีส่วนหัวย่อยที่เกี่ยวข้อง ส่วนหัวย่อยจะชี้แนะผู้อ่านตลอดทั้งบทและช่วยเผยให้เห็นว่าคุณเข้าใจหัวข้ออย่างไร ส่วนหัวย่อยต้องมีมากกว่าหนึ่งส่วนต่อหนึ่งบทและให้แน่ใจว่าส่วนหัวย่อยนั้นเกี่ยวข้องกับหัวข้อบทของคุณเสมอ

เมื่อค้นคว้าเนื้อหาในบทใดก็ตาม จุดสำคัญที่คุณเจอสามารถทำหน้าที่เป็นส่วนหัวย่อยได้ ตัวอย่างเช่น ส่วนหัวย่อย 1 สำหรับบทนี้คือ "โลกนี้ช่างอยู่ยาก" คุณสามารถพูดคุยว่าสังคมเปลี่ยนแปลงไปอย่างไร ว่าทำไมการเลี้ยงลูกในโลกทุกวันนี้จึงเป็นเรื่องยาก ฯลฯ

แทรกส่วนหัวย่อย 2

แทรกเนื้อหาที่นี่...

สำหรับส่วนหัวย่อย 2 ให้ใช้ชื่อเรื่องรองเช่น “ทำไมเด็กทุกวันนี้จึงรับมือกับปัญหาไม่ได้” ส่วนย่อยนี้จะอธิบายความแตกต่างระหว่างสไตล์การเลี้ยงดูลูกแบบดั้งเดิมและแบบสมัยใหม่ บทบาทที่เทคโนโลยีมีต่อการอบรมเลี้ยงดู การเสื่อมลงของระบบค่านิยม ฯลฯ

บทสรุป/ประเด็นสำคัญ

แทรกเนื้อหาที่นี่...

เตือนผู้อ่านถึงประเด็นสำคัญของบทในย่อหน้าสั้นๆ หรือใช้รูปแบบสัญลักษณ์แสดงหัวข้อย่อยตามที่แสดงด้านล่าง:

ทีวีและอุปกรณ์ดิจิทัลอื่นๆ ในปัจจุบันมีบทบาทต่อการเลี้ยงดูลูกในบ้าน

ประเด็นที่ 2 จากข้อความของคุณ...

ประเด็นที่ 3 จากข้อความของคุณ...

ฯลฯ

ในบทถัดไปคุณจะได้เรียนรู้...

หากต้องการเปลี่ยนจากบทหนึ่งไปอีกบทหนึ่งอย่างเป็นเหตุเป็นผล โปรดบอกให้ผู้อ่านทราบถึงสิ่งที่จะมาถึงต่อไป เมื่อจบบท ให้เชื่อมโยงข้อมูลของบทต่อไปเข้ากับสิ่งที่เรียนรู้ไปแล้ว

ส่วนที่ 2: แทรกชื่อเรื่องของส่วนนี้

ใช้ส่วนต่อๆ มาเพื่ออภิปรายรายละเอียดเพิ่มเติมหรือส่วนที่ซับซ้อนของหัวข้อในหนังสือ ในเมื่อส่วนที่ 1 ได้กำหนดหัวข้อ/ปัญหาไปแล้ว ให้พิจารณาใช้ส่วนนี้เพื่อเสนอวิธีแก้ปัญหา ชื่อตัวอย่างที่เหมาะในกรณีนี้คือ "หากลยุทธ์การเลี้ยงดูที่ใช่" หรือ "ให้กรอบความคิดของลูกมีภูมิต้านทาน" อย่าลืมว่าบทต่างๆ ในส่วนนี้ของหนังสือต้องสอดคล้องกับชื่อส่วนที่คุณเลือก

บทที่สาม: แทรกชื่อบท

เริ่มบทใหม่ตรงนี้...

สำหรับจุดประสงค์ของตัวอย่างนี้ ชื่อของบทนี้คือ "การพัฒนากรอบความคิดที่มีภูมิต้านทาน" หมายความว่าบทนี้จะพูดถึงกลยุทธ์เสริมสร้างความเข้มแข็งของจิตใจ เริ่มต้นโดยให้ภาพรวมคร่าวๆ ของข้อมูลในบทนี้ แล้วเปลี่ยนเป็นประเด็นสนับสนุนของคุณอย่างราบรื่น พยายามเขียนด้วยภาษาที่เข้าใจได้ง่ายเพื่อสร้างสายสัมพันธ์กับผู้อ่านและทำให้พวกเขาสนใจ

แทรกส่วนหัวย่อย 1

แทรกเนื้อหาที่นี่...

แบ่งบทของคุณเป็นส่วนๆ ที่มีส่วนหัวย่อยที่เกี่ยวข้อง ส่วนหัวย่อยจะชี้แนะผู้อ่านตลอดทั้งบทและช่วยเผยให้เห็นว่าคุณเข้าใจหัวข้ออย่างไร ส่วนหัวย่อยต้องมีมากกว่าหนึ่งส่วนต่อหนึ่งบทและให้แน่ใจว่าส่วนหัวย่อยนั้นเกี่ยวข้องกับหัวข้อบทของคุณเสมอ

เมื่อค้นคว้าเนื้อหาในบทใดก็ตาม จุดสำคัญที่คุณเจอสามารถทำหน้าที่เป็นส่วนหัวย่อยได้ ตัวอย่างเช่น ส่วนหัวย่อย 1 สำหรับบทนี้คือ "การฝึกใจ" เสนอกลยุทธ์ที่ผู้อ่านนำไปฝึกอบรมเด็กได้จริงเพื่อพัฒนาความอดทน ความตระหนักรู้ ฯลฯ

แทรกส่วนหัวย่อย 2

แทรกเนื้อหาที่นี่...

สำหรับส่วนหัวย่อย 2 ให้ใช้ชื่อเรื่องรองเช่น "ความมั่นใจในตนเอง" บทตัวอย่างนี้นำเสนอขั้นตอนและเคล็ดลับวิธีฝึกอบรมเด็กให้มีความกล้าหาญ มีความมั่นใจในตนเอง ฯลฯ ได้จริง

บทสรุป/ประเด็นสำคัญ

แทรกเนื้อหาที่นี่...

เตือนผู้อ่านถึงประเด็นสำคัญของบทในย่อหน้าสั้นๆ หรือใช้รูปแบบสัญลักษณ์แสดงหัวข้อย่อยตามที่แสดงด้านล่าง:

การพัฒนาความเข้มแข็งทางจิตใจเป็นส่วนสำคัญในการบรรลุความสำเร็จในชีวิต

ประเด็นที่ 2 จากข้อความของคุณ...

ประเด็นที่ 3 จากข้อความของคุณ...

ฯลฯ

ในบทถัดไปคุณจะได้เรียนรู้...

หากต้องการเปลี่ยนจากบทหนึ่งไปอีกบทหนึ่งอย่างเป็นเหตุเป็นผล โปรดบอกให้ผู้อ่านทราบถึงสิ่งที่จะมาถึงต่อไป เมื่อจบบท ให้เชื่อมโยงข้อมูลของบทต่อไปเข้ากับสิ่งที่เรียนรู้ไปแล้ว

บทที่สี่: แทรกชื่อบท

เริ่มบทใหม่ตรงนี้...

สำหรับจุดประสงค์ของตัวอย่างนี้ ชื่อของบทนี้คือ "การสร้างค่านิยมทางสังคม" โดยครอบคลุมด้านสังคม/ชุมชนของความเป็นอยู่ที่ดีของเด็ก เริ่มต้นโดยให้ภาพรวมคร่าวๆ ของข้อมูลในบทนี้ แล้วเปลี่ยนเป็นประเด็นสนับสนุนของคุณอย่างราบรื่น พยายามเขียนด้วยภาษาที่เข้าใจได้ง่ายเพื่อสร้างสายสัมพันธ์กับผู้อ่านและทำให้พวกเขาสนใจ

แทรกส่วนหัวย่อย 1

แทรกเนื้อหาที่นี่...

แบ่งบทของคุณเป็นส่วนๆ ที่มีส่วนหัวย่อยที่เกี่ยวข้อง ส่วนหัวย่อยจะชี้แนะผู้อ่านตลอดทั้งบทและช่วยเผยให้เห็นว่าคุณเข้าใจหัวข้ออย่างไร ส่วนหัวย่อยต้องมีมากกว่าหนึ่งส่วนต่อหนึ่งบทและให้แน่ใจว่าส่วนหัวย่อยนั้นเกี่ยวข้องกับหัวข้อบทของคุณเสมอ

เมื่อค้นคว้าเนื้อหาในบทใดก็ตาม จุดสำคัญที่คุณเจอสามารถทำหน้าที่เป็นส่วนหัวย่อยได้ ตัวอย่างเช่น ส่วนหัวย่อย 1 สำหรับบทนี้คือ "การเข้ากับคนอื่นๆ" เสนอกลยุทธ์เพื่อให้ผู้อ่านนำไปสอนลูกของตนถึงวิธีการอยู่ร่วมกับผู้อื่น ทำไมการอยู่ร่วมกับผู้อื่นจึงเป็นสิ่งสำคัญ ฯลฯ

แทรกส่วนหัวย่อย 2

แทรกเนื้อหาที่นี่...

สำหรับส่วนหัวย่อย 2 ให้ใช้ชื่อเรื่องรองเช่น "การพัฒนาความฉลาดทางอารมณ์" นำเสนอขั้นตอนวิธีช่วยให้เด็กอ่านสัญญาณทางสังคม พูดคุยเกี่ยวกับอารมณ์เชิงลบ ฯลฯ

บทสรุป/ประเด็นสำคัญ

แทรกเนื้อหาที่นี่...

เตือนผู้อ่านถึงประเด็นสำคัญของบทในย่อหน้าสั้นๆ หรือใช้รูปแบบสัญลักษณ์แสดงหัวข้อย่อยตามที่แสดงด้านล่าง:

การปลูกฝังค่านิยมทางสังคมและจริยธรรมในตัวเด็กจะช่วยให้เขาเข้ากับสังคมได้ดี

ประเด็นที่ 2 จากข้อความของคุณ...

ประเด็นที่ 3 จากข้อความของคุณ...

ฯลฯ

ในบทถัดไปคุณจะได้เรียนรู้...

หากต้องการเปลี่ยนจากบทหนึ่งไปอีกบทหนึ่งอย่างเป็นเหตุเป็นผล โปรดบอกให้ผู้อ่านทราบถึงสิ่งที่จะมาถึงต่อไป เมื่อจบบทด้วยย่อหน้า ให้เชื่อมโยงข้อมูลของบทต่อไปเข้ากับสิ่งที่เรียนรู้ไปแล้ว

บทที่ห้า: แทรกชื่อบท

เริ่มบทใหม่ตรงนี้...

สมมติว่านี่เป็นบทสุดท้ายของคุณในหนังสือ ให้ตั้งชื่อที่ฟังดูมองการณ์ไกล ตัวอย่างเช่น "ลูกในวันนี้คือพ่อแม่ในวันหน้า" ตรงจุดนี้ ให้นำเสนอมุมมองว่ากลยุทธ์ในหนังสือเล่มนี้รวมถึงข้อมูลเชิงลึกทางวิทยาศาสตร์ใหม่ๆ จะกำหนดอนาคตอย่างไร และอภิปรายว่าโลกจะเป็นอย่างไรถ้าเด็กๆ ไม่ได้รับการอบรมถึงวิธีเสริมความเข้มแข็งให้กรอบความคิดของตน

แทรกส่วนหัวย่อย 1

แทรกเนื้อหาที่นี่...

แบ่งบทของคุณเป็นส่วนๆ ที่มีส่วนหัวย่อยที่เกี่ยวข้อง ส่วนหัวย่อยจะชี้แนะผู้อ่านตลอดทั้งบทและช่วยเผยให้เห็นว่าคุณเข้าใจหัวข้ออย่างไร ส่วนหัวย่อยต้องมีมากกว่าหนึ่งส่วนต่อหนึ่งบทและให้แน่ใจว่าส่วนหัวย่อยนั้นเกี่ยวข้องกับหัวข้อบทของคุณเสมอ

เมื่อค้นคว้าเนื้อหาในบทใดก็ตาม จุดสำคัญที่คุณเจอสามารถทำหน้าที่เป็นส่วนหัวย่อยได้ ตัวอย่างเช่น ส่วนหัวย่อย 1 สำหรับบทนี้คือ "การปรับตัวตามการเปลี่ยนแปลง" ที่คุณจะพูดถึงความสำคัญของการพัฒนาความสามารถในการปรับตัวและความยืดหยุ่น ฯลฯ

แทรกส่วนหัวย่อย 2

แทรกเนื้อหาที่นี่...

สำหรับส่วนหัวย่อย 2 ให้ใช้ชื่อเรื่องรองเช่น "ทิ้งมรดกตกทอด" ตรงจุดนี้ให้สรุปรวบยอดทุกอย่างด้วยการอภิปรายว่ากลยุทธ์ทั้งหมดที่มีจะช่วยให้ทุกคนมีวันพรุ่งนี้ที่ดีกว่าได้อย่างไร

บทสรุป/ประเด็นสำคัญ

แทรกเนื้อหาที่นี่...

เตือนผู้อ่านถึงประเด็นสำคัญของบทในย่อหน้าสั้นๆ หรือใช้รูปแบบสัญลักษณ์แสดงหัวข้อย่อยตามที่แสดงด้านล่าง:

ในอนาคต การอยู่รอดจะขึ้นอยู่กับความสามารถในการปรับตัวตามสภาพแวดล้อมที่เปลี่ยนแปลงเร็ว

ประเด็นที่ 2 จากข้อความของคุณ...

ประเด็นที่ 3 จากข้อความของคุณ...

ฯลฯ

ปัจฉิมบท/บทสรุป

แทรกเนื้อหาที่นี่...

เขียนให้สั้นกระชับได้ใจความ กล่าวถึงจุดสำคัญของหนังสือและขั้นตอนการดำเนินการเพื่อแก้ปัญหา ย้ำผู้อ่านว่าการปฏิบัติตามขั้นตอนดังกล่าวจะเป็นประโยชน์อย่างไร

บรรณานุกรม

ด้านล่างเป็นตัวอย่างของรายการงานที่อ้างถึงโดยใช้สไตล์ APA ให้จัดเรียงรายการอ้างอิงของคุณตามลำดับตัวอักษร

เมื่ออ้างถึงหนังสือ ให้ใช้รูปแบบดังแสดงในตัวอย่างต่อไปนี้ โดยใช้สไตล์บรรณานุกรมกับรูปแบบดังกล่าว:

นามสกุลของผู้แต่ง, ชื่อย่อหรือตัวย่อ. (วันที่ตีพิมพ์). ชื่อหนังสือ. ข้อมูลเพิ่มเติม. จังหวัดที่ตีพิมพ์: สำนักพิมพ์.

King, S. (2000). On writing: A memoir of the craft. New York, NY: Pocket Books.

เมื่ออ้างถึงแหล่งข้อมูลออนไลน์ ให้ใช้รูปแบบตามที่แสดงในตัวอย่างต่อไปนี้:

สำหรับเอกสารบนอินเทอร์เน็ต

นามสกุลของผู้แต่ง, ชื่อย่อหรือตัวย่อ. (วันที่ตีพิมพ์). ชื่อบทความ. ชื่อผลงาน. สืบค้นจาก URL เต็ม

Amir, N. (2018, 17 ตุลาคม). 4 tips for staying on track with your writing. Write Nonfiction now! สืบค้นจาก http://writenonfictionnow.com/tips-staying-track-writing/

สำหรับวารสารออนไลน์

นามสกุลของผู้แต่ง, ชื่อย่อหรือตัวย่อ. (วันที่ตีพิมพ์). ชื่อบทความ. ชื่อวารสาร, เล่มที่และหน้าที่. สืบค้นจาก URL เต็ม

Brewer, R. L. (2018, 4 ตุลาคม). How to write better titles: 7 effective title tips for books, articles, and conference sessions. Writer’s Digest. สืบค้นจาก http://www.writersdigest.com/whats-new/how-to-write-better-titles

เมื่ออ้างถึงนิตยสาร ให้ใช้รูปแบบดังแสดงในตัวอย่างต่อไปนี้:

สำหรับนิตยสารและวารสาร

นามสกุลของผู้แต่ง, ชื่อย่อหรือตัวย่อ. (วันที่ตีพิมพ์). ชื่อบทความ. ชื่อวารสาร, เล่มที่ (ฉบับที่ ถ้ามี), หน้าที่รวม.

McPhee, J. (2013, 29 เมษายน). Draft No. 4. New Yorker, 89, 20-25.

สำหรับรายละเอียดและแนวทางเพิ่มเติม โปรดอ่านคู่มือการตีพิมพ์ของ APA

กิตติกรรมประกาศ

แทรกเนื้อหาที่นี่...

ขอบคุณคนสำคัญที่เป็นแรงบันดาลใจให้คุณและช่วยคุณตลอดกระบวนการเขียนและเผยแพร่ผลงาน ส่วนนี้จะคล้ายกับหน้าการอุทิศ เว้นแต่ว่าส่วนนี้คุณสามารถบรรยายอย่างละเอียดและรวมคนที่จะเขียนถึงได้มากขึ้น

เกี่ยวกับผู้แต่ง

แทรกเนื้อหาที่นี่...

เขียนหน้านี้ในลักษณะบุคคลที่สาม (เช่น ใช้ "ผู้แต่ง" หรือชื่อของคุณ ไม่ใช้ "ฉัน/ผม/หนู/ดิฉัน/เรา") ข้อมูลภายในจะเป็นตัวกำหนดความน่าเชื่อถือของคุณที่มีต่อผู้อ่าน อย่าเขียนเยิ่นเย้อเกินไป เพียงบอกภูมิหลังและความเชี่ยวชาญของคุณด้านหัวข้อในหนังสือ รวมถึงข้อมูลอื่นๆ ที่จะสร้างความไว้วางใจ ตัวอย่างเช่น:

ความสำเร็จในด้านอาชีพและด้านส่วนตัวที่เกี่ยวข้องกับหัวข้อที่ให้ความสนใจอยู่ในปัจจุบัน

รายการผลงานที่ตีพิมพ์อื่นๆ และลิงก์ไปยังเว็บไซต์ของคุณ

ประวัติการศึกษา

พูดถึงผู้เชี่ยวชาญที่มีชื่อเสียงคนอื่นๆ ในสาขาที่คุณได้ร่วมงานด้วย

เขตที่อยู่อาศัย สถานะครอบครัว งานอดิเรก ฯลฯ